Świadkowie Jehowy
/Dusza i Piekło
Czy pisarze Starego Testamentu byli 'odstępcami'?
Powyższa broszura Świadków Jehowy podaje np. o Ewangelii Mateusza: „Skoro Mateusz pisał po hebrajsku, trudno sobie wyobrazić, żeby nie użył imienia Bożego, zwłaszcza gdy przytaczał fragmenty >>Starego Testamentu<<” (str. 23).
W innej swej publikacji Świadkowie Jehowy radykalizują tę konieczność: „Mateusz ponad sto razy zacytował natchnione Pisma Hebrajskie. Tam więc, gdzie występowało imię Boże, musiał wiernie umieszczać tetragram w swoim hebrajskim sprawozdaniu ewangelicznym” (Chrześcijańskie Pisma Greckie, Brooklyn 1994, str. 412).
Podobnie Świadkowie Jehowy twierdzą o innych autorach NT, którzy cytowali ST za Septuagintą. Na początku Świadkowie Jehowy twierdzą: „Przetrwały do naszych czasów bardzo stare fragmenty Septuaginty, pamiętające jeszcze czasy Jezusa. Jest rzeczą godną uwagi, że występuje w nich imię własne Boga” (Imię Boże, które....., str. 23; wykaz owych manuskryptów LXX z tetragramem podałem w tekście Czy Brooklyn sfałszował Nowy Testament).
Następnie Świadkowie Jehowy przytaczają amerykańskiego religioznawcę Georga Howarda: „Tam, gdzie w Septuagincie – którą się posługiwał i którą przytaczał kościół nowotestamentowy – było imię Boże pisane po hebrajsku, pisarze Nowego Testamentu bez wątpienia umieszczali w cytatach tetragram” (Imię Boże...., jak wyżej).
Zatem zdaniem Świadków Jehowy natchnieni pisarze Nowego Testamentu „musieli” wpisywać tetragram tam, gdzie widniał on w cytowanym fragmencie Starego Testamentu.
Po pierwsze, sytuacja w której autor NT cytuje miejsca z ST zawierające tetragram jest wcale nie aż tak częsta. Np. wyżej wspomniany Mateusz choć sto razy zacytował ST, to miejsc z tetragramem zacytował on zaledwie ok. 11. Pomijając już fakt, że wcale nie ma niezbitych dowodów na to, że autorzy NT cytując hebrajskie czy greckie kopie ST mieli w nich tetragram „do przepisania” (odnaleziono bowiem bliskie czasom apostołów hebrajskie i greckie kopie ST mające sybstytut „Bóg” i „Pan” zamiast tetragramu – więcej w tekście Czy pisarze Nowego Testamentu „musieli” przepisywać Imię Boże z Septuaginty oraz w tekście Legenda o Ewangelii Mateusza w języku hebrajskim), taka konieczność jest też wątpliwa z innego punktu widzenia.
Otóż, pójdźmy Świadkom Jehowy na rękę i załóżmy, że Świadkowie Jehowy i wyżej cytowany przez nich na poparcie ich poglądu George Howard rzeczywiście mają rację, i autorzy NT cytując ST rzeczywiście czasem napotykali tetragram. Czy to oznacza, jak chce Howard i Świadkowie Jehowy, że owi autorzy natchnieni „musieli” wpisać tetreagram do Pism natchnionych? Otóż wcale nie. Po dokonanym przeze mnie niżej przeglądzie dubletów w Starym Testamencie widać, że gdy jakiś autor ST przytacza inne zawierające tetragram ST miejsca, to wcale nie przepisuje zawsze w sposób wierny imienia Boga YHVH. Wręcz przeciwnie, pomija go, lub istnieje u tych autorów tendencja do zastępowania imienia YHVH substytutem „Bóg”. Poniżej na zasadzie porównania ze sobą ustawionych obok siebie wersów z ST zamieszczam przegląd takich sytuacji. Na początek obejrzymy dublety z psałterza. I tak, z tego przeglądu widzimy, że autor Ps 53 kopiujący prawie słowo w słowo Ps 14 wprowadza do niego różne modyfikacje, co ciekawe także takie, w których zastępuje imię YHVH substytutem „Bóg”

Identyczne zjawisko zastępowania tetragramu przez słowo Bóg możemy odnaleźć u autora ksiąg Kronik „który brał z Sm i Krl całe fragmenty, niekiedy w dosłownym brzmieniu” (E. Zawiszewski, Pięcioksiąg i Księgi historyczne, Pelplin 1996, str. 180). (wedle Świadków Jehowy jest to Ezdrasz – por. ich leksykon pt. Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne, Brooklyn 1998, str. 85).I, choć oczywiście w księdze Kronik znajdujemy też imię Boga, to jednak faktem jest, że gdy autor ten przytacza materiał (por. leksykon Świadków Jehowy pt. Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne, Brooklyn 1998, str. 76, par. 6) ze starszych ksiąg Królewskich, Samuela i Izajasza (taką datacje ksiąg ST wedle Świadków Jehowy patrz w: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata, Brooklyn 1997, str. 1561) to dość często nie cofa się on przed tym aby zastępować imię Jahwe substytutem „Bóg. Poniżej zamieszczam (wszystkie cytaty przytaczam za Biblią w Przekładzie Nowego Świata) porównawcze przykłady, poprzez które widać jak na dłoni tę sytuacje. Zwróćmy uwagę na to, że także w cytowanych wypowiedziach, które w starszych dokumentach ST zawierały tetragram (Sm, Krl), w nowszych dokumentach ST zastępuje się swobodnie ten tetragram przy pomocy substytutu „Bóg”:
| Werset: | Werset: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Podsumowanie
Nie ma zatem pewnego dowodu, którym popierałby tezę Świadków Jehowy, zgodnie z którą dany autor natchniony NT cytując z ST miejsca zawierające tetragram „musiałby” wiernie wpisywać go do NT. Z powyższego przeglądu widzimy, że taka konieczność nie istnieje. Miejsca, cytaty, wypowiedzi Jahwe Boga, które w starszych księgach ST zawierały imię Boga, nie zawierają już tego imienia, gdy są przytaczane w nowszych księgach ST. Zatem już w ST istnieje wyraźna tendencja do zastępowania imienia Boga YHVH substytutami takimi jak „Bóg”. Tym samym upada też wyżej wspomniana teza Świadków Jehowy, zgodnie z którą zastępowanie imienia YHVH substytutami to cecha odstępców (por. Imię Boże, które....., str. 16-17,25,27). Zatem czy dla Świadków Jehowy powyżsi natchnieni pisarze ST to też odstępcy jacy ulegli tendencji stopniowego pozbywania się imienia Boga z Biblii?
Jan Lewandowski